บทที่ 6 สะใจ
บทที่6
สะใจ
หลังจากที่หักหน้าแทนไทเดือนมหาลัยเสร็จแล้ว ปถพีร์ก็พาวริศรากลับมายังที่ตึกของคณะตนเอง
“เมื่อกี้สะใจมากเลย” วริศราเอ่ย
“แบบนี้เราต้องฉลองแล้วป่ะ ดูหน้ามันดิโคตรขำเลย” ปถพีร์เอ่ย
“จริง สะใจมากเลยนะเจ๊” วริศราถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
“งั้นเรารีบกลับไปหาเพื่อนกันเถอะ วันนี้ต้องฉลอง” ปถพีร์ยิ้ม
“ได้เลยเจ๊วันนี้ เราจะไปปลดปล่อยกัน”
พูดจบทั้งคู่ก็เดินกลับมาตึกคณะก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะที่เพื่อนๆของพวกเขานั่งอยู่
“ฉันมาแล้ว” วริศราเอ่ยแล้วเดินตรงมานั่งที่ของตน
“พวกฉันเห็นคลิปแล้วนะ ดูหน้าไอ้แทนดิตลกชะมัด” เสียงของช่อผกาเอ่ยออกมาพลางหัวเราะเบาๆ
“ตอนนี้มันคงโมโหมากเลยสินะ” ธีราทรเอ่ย
“น่าเสียดายพวกเราไม่ได้เห็นตอนที่แกฉีกหน้ามัน” ริสาพูดออกมาด้วยความเสียดาย
“ถึงจะไม่ได้เห็น แต่คลิปก็ว่อนเน็ตไปแล้วนะตอนนี้” วริศรายิ้มหัวเราะ
“เย็นนี้เราต้องไปฉลองกันแล้ว” ริสาเอ่ย
“งั้นไปที่ร้านพี่เรา โอเวอร์ไดรฟ์คลับ” ปถพีร์เอ่ย
“โอเค แต่ว่าตอนนี้พวกเราขึ้นไปเรียนก่อนเถอะเดี๋ยวอาจารย์จะว่าเอา” วริศราเอ่ย
“โอเค”
พูดจบทั้งกลุ่มจะพากันเดินขึ้นไปยังตึกเรียนของตนเอง
บรรยากาศภายในห้องเรียนวันนี้ตื่นตาตื่นใจ เนื่องจากเด็กเนิร์ดประจำห้องได้เปลี่ยนจากสาวเนิร์ดที่วันๆเอาแต่อ่านหนังสือมาเป็นสาวแซ่บในตอนนี้
“เมยดูสิ ผู้ชายกลุ่มนั้นมองแกเต็มเลย” ริสาออกมา
“พวกเขาคงไม่ชินตากันน่ะ”
“แต่วันนี้แกสวยจริงๆนะ” ช่อผกาเอ่ย
“ไม่อยากจะรู้ว่าว่าพีเนี่ยเก่งทั้งเรื่องเรียนและแฟชั่นเลย ดูสิเปลี่ยนจากเด็กเนิร์ดให้กลายเป็นสาวแซ่บได้ภายในหนึ่งวัน” ริสาเอ่ยพลางหันไปชมชายหนุ่มที่นั่งอยู่แถวสอง
“ฉันไม่ได้เก่งอะไรหรอกฉันแค่จับเสื้อผ้ามาวางก็ได้แล้ว แต่ถ้าแบบไม่สวยอ่ะ ต่อให้ช่างมือหนึ่งมาแต่งออกมายังไงก็ไม่สวยหรอก เชื่อฉันสิ” ปถพีร์เอ่ยพลางมองหน้าวริศรา
“ขอบคุณนะเจ๊ ถ้าไม่ได้เจ๊วันนี้ฉันคงแย่แน่”
“เอาเถอะไม่ต้องไปพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาแล้ว ตอนนี้เรียนได้แล้วอาจารย์มองตาเขม่นแล้วนั่น”
พวกเขาใช้เวลาเรียนในห้องประมาณสองชั่วโมง เนื่องจากวันนี้พวกเขามีเรียนแค่คาบเช้าทำให้ช่วงบ่ายพวกเขาว่าง
“บ่ายนี้ไปไหนกันดีพวกเรา” อดิศรเอ่ย
“เราไปเที่ยวห้างกันไหม ไปเล่นบอร์ดเกมฆ่าเวลา” กรรชัยพูดออกมาพลางมองหน้ากลุ่มเพื่อนของตน
“ก็ดีนะไม่ได้ไปเล่นนานแล้ว ไหนๆคนก็เยอะขึ้นจะได้เล่นสนุกด้วย” ธีรธรเสริม
“โอเคงั้นตกลงตามนี้นะ เราไปเล่นบอร์ดเกมกันที่ห้าง เดี๋ยวขับรถตามๆกันไปนี่แหละ” อดิษรเอ่ย
“เล่นเสร็จแล้วค่อยแยกย้ายกันไปเปลี่ยนเสื้อผ้า วันนี้ต้องแต่งชุดให้แซ่บที่สุดและหล่อที่สุดเลยนะเว้ย ใครที่แต่งไม่สวยอ่ะ ต้องเป็นคนโดนสามช็อตไปเลย” ธีรธรเอ่ย
“ก็เบาๆหน่อยดิวะ พวกสาวๆเพิ่งเคยไปครั้งแรก” ปถพีร์พูดออกมา
“อย่ามาดูถูกพวกฉันนะ ถึงพวกฉันจะเนิร์ดอ่ะแต่พวกฉันก็พร้อมปะทะนะยะ” ริสาเอ่ย
“งั้นก็เอาตามนั้นพวกเราจะรอดู” กรรชัยหัวเราะเบาๆ
“ตอนนี้เรารีบไปกันเถอะ”
พูดจบทั้งกลุ่มก็ขับรถตามกันออกไป พวกเขาขับรถมาไม่นานก็ถึงห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ในตอนนี้กลุ่มของชายหนุ่มเดินนำหญิงสาวไปยังทางโซนบอร์ดเกมที่อยู่โซนโรงภาพยนตร์ ก่อนที่พวกเขาจะเดินไปซื้อน้ำคนละแก้วและไม่ลืมที่จะซื้อมาเผื่อกลุ่มหญิงสาวที่เดินตาม
“อันนี้น้ำนะ จะได้เอาไปกินข้างในข้าง ในนั้นเขามีขนมขายด้วยเพื่อพวกเธอกิน” กรรชัยเอ่ย
“งั้นเราเข้าไปกันเลยไหม” ปถพีร์เอ่ย
“โอเคไปสิ” วริศราพูดออกมาด้วยความตื่นเต้น
พวกเขาทั้งเจ็ดคนเดินเข้าไปภายในร้านบอร์ดเกม ที่นี่เป็นที่ที่วัยรุ่นมักจะมาเล่นเกมกัน เพราะร้านนี้มีหลายเกมให้เลือกเลยที่เสียเงินแค่คนละไม่กี่บาทก็สามารถเล่นเกมได้หลายแบบ
“เอาเป็นเกมนี้แล้วกันเกมหมาป่า” กรรชัยเอ่ยพลางหยิบกล่องเกมลงมาจากชั้นวาง
“มันคือเกมอะไรอ่ะ” ช่อผกาเอ่ยถาม
“มันคือเกมหาฆาตกรแต่ฆาตกรในที่นี้จะเป็นหมาป่า แต่ละคนจะได้การ์ดของตัวเองและแต่ละการ์ดนั้นก็จะเป็นหน้าที่ เช่นใบนี้บอดี้การ์ด บอดี้การ์ดจะทำหน้าที่ปกป้องใครก็ได้หนึ่งคนต่อหนึ่งคืน แต่จะสามารถปกป้องตัวเองได้เพียงหนึ่งครั้งและห้ามติดกัน อันนี้คือเซียร์ เซียร์คือเทพพยากรณ์ สามารถเช็กได้ว่าใครเป็นหมาป่า ส่วนอันนี้คือการ์ดชาวบ้าน ชาวบ้านไม่มีหน้าที่ทำอะไรเลยแต่ชาวบ้านมีหน้าที่โหวด ต่อไปคือลูกหมาป่าหรือไลเคน หากว่าลูกหมาป่ายังไม่ถูกกัดเขาจะเป็นฝ่ายคนดี แต่ถ้าคืนไหนลูกหมาป่าถูกกัดขึ้นมาเขาจะกายร่างเป็นพวกหมาป่าทันที ส่วนนี่ก็คือหมาป่า หมาป่าจะสามารถฆ่าคนได้คือละหนึ่งคนต่อคืน แต่ถ้าบอดี้การ์ดเข้ามาปกป้องไว้ได้ทันคนนั้นก็จะรอด” ปถพีร์อธิบายกติกาเกม
“แบบนี้นี่เอง”
“พร้อมเล่นหรือยังถ้าพร้อมแล้วเราจะไปเรียกพี่เขามา” กรรชัยเอ่ยถาม
“พวกเราพร้อมแล้ว” ริสาเอ่ย
“พี่ครับเล่นเกมเลยครับ” เมื่อได้ยินแบบนั้นปถพีร์ก็โบกมือเรียกพนักงาน
